برای دیدن عکس در ابعاد بزرگتر بر روی آن کلیک کنید

درون، بیرون و ماورای حلقه های سیاره زحل چه خبر است؟

اگر به تصویر بالا خوب و با دقت نگاه کنید، چهار قمر سیاره زحل را میتوانید در عکس پیدا کنید.اولین قمر در پس زمینه تصویر قرار دارد، تایتان بزرگترین قمر سیاره زحل و یکی از بزرگترین قمرهای منظومه شمسی است. قسمت تاریکی که در بالای این دنیای همیشه ابری قرار دارد North polar hood است. دومین قمری که به طور واضح در عکس مشخص است  و  در پیش زمینه عکس قرار دارد و روشنتر است دایون Dione  که پوشیده از دهانه های برخورد شهاب سنگها و صخره های یخی است. اگر نگاهتون رو از سمت چپ به سمت راست تصویر حرکت بدهید، تعدادی از حلقه های سیاره زحل را مشاهده میکنید. که حلقه A سیاره زحل شامل میشود که Encke Gap در آن قرار دارد.در سمت راست در بیرونی ترین قسمت حلقه ها، پاندورا قمری که تنها 80 کیلومتر قطر دارد را میبینید. قمر چهارم کجاست؟ اگر با دقت به قسمت Encke Gap نگاه کنید فضایی را مشاهده میکنید که قمر پن (Pan) در آنجا قرار دارد، اگرچه یکی از کوچکترین قمرهای زحل است که فقط 35 کیلومتر قطر دارد، با این حال این قمر  به اندازه کافی بزرگ هست که این قسمت را خالی از ذرات حلقه ها نگه دارد.

برای دیدن تصویر در اندازه بزرگ بر روی آن کلیک کنید

دو روز قبل(16 می 2011) شاتل فضایی Endeaver مجهز به پر قدرت‌ترین راکت انفجاری کنترلی، در آخرین سفرش به مدار زمین.

عکس بالا چند ثانیه پس از برخاستن Endeaver گرفته شده است، هنگامی که  بزرگ‌ترین مدارگرد و شش فضانورد شروع به بالا رفتن در اتمسفر زمین کردن و قرار است به جایی برسند که نازکی اتمسفر به حدی است که تنفس ممکن نیست. شاتل فضای در ماموریت خود STS-134 ، انتظار می‌رود که امروز (18 می 2011) در کنار ایستگاه فضایی قرار بگیرد. Endeaver از میان چیزهایی که قرار است به ایستگاه فضای بین‌المللی تحویل دهد، یک آشکارگر به اسم Alpha Magnetic Spectrometer 2 وجود دارد که قرار است در سال‌های آینده به ردیابی مقدار قابل توجهی نوعی خاص از ماده تاریک، ضدماده و …بپردازد . آخرین سفر برای هر شاتل فضایی در حال حاضر برنامه‌ریزی شده است. در اواسط ماه جولای شاتل آتلانتیس ایستگاه فضایی را ملاقات خواهد کرد.

در اینجا می‌تواند ویدئوی لحظه پرتاب فضاپیما را مشاهده کنید

برای دیدن تصویر در اندازه بزرگ بر روی آن کلیک کنید

ظاهر ایستگاه فضای بین المللی در حال توسعه، دوباره تغییر کرد. در دیدار اخیر شاتل فضایی، مدارگرد دیسکاوری، در پرواز آخرش به ملاقات ایستگاه فضایی ISS رفت و اجزایی   که شامل Leonardo Multi Purpose Logistics Module به آن اضافه کرد. ایستگاه فضایی و دیگر قسمت‌های آن  و همچنین صفحه‌های خورشیدی‌اش در تصویر بالا که توسط اعضای گروه دیسکاوری بعد از ترک ایستگاه فضایی به مقصد زمین، گرفته شده است قابل دیدن است. توسعه یافتن پیش‌رو ترین پایگاه فضایی دنیا در طول این سال‌های گذشته را با مقایسه کردن عکس بالا با دیگر عکس‌های گرفته شده در گذشته، مشخص است(1 2 3 4). ساخت ایستگاه فضایی بین‌المللی از سال 1998 آغاز شده است و طبق صفحه ویکی‌پدیا ISS کامل شدن آن در اواسط سال 2012 به پایان می‌رسد و انتظار می‌رود که ایستگاه فضایی حداقل تا سال 2015 و احتمالا تا سال 2028 به کار خود مشغول باشد.

پی‌نوشت: ایستگاه فضایی بین المللی همیشه یکی از جالب‌ترین موضوعات برای من بوده و آرزو می‌کنم شاید یک روزی بتونم از نزدیک ببینمش.

برای دیدن عکس در اندازه بزرگتر بر روی آن کلیک کنید

آیا می‌دانید کدام فضاپیمای ساخت بشر در دورترین فاصله نسبت به ما قرار دارد؟ فضاپیمای Voyager 1 که در سال 1977 به فضا پرتاب شد، در حال حاظر در فاصله 17.5 بیلیون کیلومتری از خورشید قرار دارد. که معادل با 16 ساعت نوری یا 117 واحد نجومی*. تصویری را که مشاهده میکنید موقعیت فضاپیمای Voyager 1 نسبت به قسمت بیرونی منظومه شمسی و همچنین نسبت به دیگر رقبای این فضاپیما -از لحاظ فاصله- را از نمای بالا و کنار نشان می‌دهد. مقام دوم دورترین فضاپیما متعلق به Pioneer 10 می‌باشد ، این فضاپیما در حدود 15.4 بیلیون کیلومتری درست در مسیر مخالف Voyager 1 ، از خورشید قرار دارد. Voyager 2 و Pioneer 11 هر دو در پشت مدار پلوتو قرار دارند . فاصله‌شان از خورشید به ترتیب 14.2 بیلیون کیلوتر و 12.4 بیلیون کیلومتر است. فضاپیمای New Horizons به سوی پلوتو در حال حرکت است، در حال حاظر در فاصله 3 بیلیون کیلومتری از خورشید قرار دارد و در جولای 2015 با پلوتو دیدار خواهد کرد.

تمامی این فضاپیماها از روش** sling shot  – در این روش فضاپیمای به سیاره ‌ای یا جرمی که دارای نیروی جاذبه است نزدیک می‌شود و از نیروی جاذبه آن برای شتاب گرفتن استفاده می‌کند- برای سرعت گرفتن در قسمت بیرونی منظومه شمسی استفاده می‌کنند. در بین این فضاپیماها Voyager 1  سریع‌ترین آن‌هاست  که با سرعت 17 کیلومتر بر ثانیه از منظومه شمسی دور می‌شود. هر دو فضاپیمای Voyager  هنوز قابل استفاده هستند و  به سوی مرزهای بیرونی منظومه شمسی برای انجام ماموریت خود در حال حرکت هستند.

* برای اطلاعات بیشتر راجع‌به واحد نجومی اینجا را بخوانید

** برای اطلاع بیشتر از این روش اینجا را بخوانید

رزومه ای که خودم تهیه کردم: resume

رزومه‌ای که توسط سایت متخصص ایرانی از اطلاعاتی که من وارد کردم تهیه کرده:irexpert-resume

پ.ن: توصیه میکنم این نوشته دوست خوبمون رو بخونید نکته‌های جالبی رو مطرح کردن

همچنین این تگ رو دنبال کنید : رزومه نوشتن

برای دیدن عکس در اندازه بزرگتر بر روی آن کلیک کنید

در دوازدهم آپریل سال 1961، فضانورد شوروی یوری گاگارین اولین شخصی بود که به فضا رفت. سفینه کنترل از راه دور Vostok 1 او را به ارتفاع 200 مایلی برد و یک بار به دور زمین گرداند. وقتی که یوری گاگارین اولین منظره از فضا را دید، آن را این گونه توصیف کرد: “آسمان خیلی تیره است، زمین به رنگ آبی است، همه چیز به طور واضح مشخص است.منظره‌ای که یوری گاگارین دید می‌تواند شبیه تصویری باشد که در سال 2003 از ایستگاه فضایی بین‌المللی گرفته شده است.آلن شپرد اولین فضانورد آمریکا، یک ماه بعد از این واقعه به فضا فرستاده شد و پروازی کوتاه تری در مدار زمین داشت. یوری گاگارین در 9 مارچ 1934 متولد شد. گاگارین یک خلبان عضو ارتش بود قبل از اینک به عنوان کیهان‌نورد در سال 1960 انتخاب شود. بعد از این پرواز تاریخی گاگارین تبدیل به یک قهرمان بین‌المللی و اسطوره شد . گاگارین در یک سانحه هوایی ، در یک پرواز آموزشی کشته شد، خاکسترهای گاگارین در دیوار کرملین جا گرفته است. بیست سال بعد درست در 12 آپریل دیگر در سال 1981 ناسا اولین شاتل فضایی را پرتاب کرد.

برای دیدن عکس در ابعاد بزرگ بر روی آن کلیک کنید

روز آرامی بر روی خورشید بود. تصویری که مشاهده می‌کنید، اگرچه در روزهای آرام خورشید هست ولی با این حال سطح خورشید جای ناآرامی است. عکس فوق به صورت ماورابنفش نشان داده شده است. قسمت‌های تاریک خورشید که در عکس مشخص است دمای هزاران درجه سلیوس را تجربه می‌کنند. لکه‌های بزرگ خورشیدی AR 9169 که ناشی از آخرین سیکل خورشیدی هستند، به صورت نواحی روشن در نزدیکی افق مشخص است. گازهای درخشان سیال در اطراف لکه‌های خورشیدی، میلیون‌ها درجه سیلیوس دما آنهاست. دلیل این دمای بالا مشخص نیست ولی به نظر می‌رسد که این دمای زیاد به دلیل تغییر سریع در حلقه میدان مغناطیسی که باعث ایجاد مجرایی از پلاسمای خورشیدی می‌شود، باشد. این مجموع لکه‌های خورشیدی از سپتامبر سال 2000 از روی خورشید عبور می‌کردند تا اینکه چند هفته پیش محو شدند.

برای اطلاعات بیشتر اینجا کلیک کنید

برای دیدن عکس در اندازه بزرگ بر روی آن کلیک کنید

هیچ جایی مثل خانه نیست. توی عکس فضا نورد Tracy Caldwell را مشاهده می‌کنید که از پنجره ایستگاه فضایی بین‌المللی در حال مشاهده سیاره‌ای است که همه ما در آن متولد شده‌ایم و احتمالا به زودی باید به اون سیاره برگرده. ایستگاه فضایی بین ال‌مللی ISS حدود 350 کیلومتر بالاتر از سطح زمین قرار دارد. ایستگاه فضایی بین‌المللی هر 90 دقیقه یکبار به دور زمین می‌چرخد. برای مردمی که روی زمین هستند دیدن ایستگاه فضایی کار سختی نیست. حتی با یک تلسکوپ می‌توان ساختار آن را به راحتی دید.

برای اطلاعات بیشتر اینجا کلیک کنید

پی‌نوشت: این عکس رو که دیدم شدیدا به شخصی که توی عکس دیده میشه حسودیم شدهمون لحظه آرزو کردم که منم یه روز بتونم از این پنجره زمین رو نگاه کنم.

برای دیدن عکس در اندازه بزرگ بر روی آن کلیک کنید

همچنین برای دستیابی به اطلاعات بیشتر اینجا را کلیک کنید